SÛRETİ(Yaradılışı):
Seçilmiş Rasûl Muhammed el-Mustafâ (SAV) Hazretleri;
Yaradılış ve ahlâkça Âdemoğulları içinde en mükemmel idi. Tüm büyük Peygamberlerin (AS) âzâları tam ve güzel yüzlü olup Hüdâ’nın Sevgilisi ise onların en güzeli idi.
Temiz vücudu güzel, tüm organları uyumlu, boyu posu gayet tabîî idi.
Alnı, göğsü, avuçları ve omuzları geniş idi. Boynu uzun, ölçülü ve gümüş gibi saf, omuzları, pazuları ve baldırları iri ve kalın, elleri ve parmakları ise kalınca idi.
Mübarek karnı şişman olmayıp karnı ile bir hizadaydı.
Ayakları düztaban olmayıp altı çukurca idi.
Uzuna yakın orta boylu olup iri kemikli, iri yapılı, güçlü ve kuvvetliydi.
Ne zayıf ne şişman bilakis sıkı etliydi.
Mübarek cildi yumuşak tenliydi.
Tam orta ölçülü olmak üzere büyük başlı, hilal kaşlı, düzgün burunlu, biraz yuvarlak ve oval yüzlü idi. Yüzü şişman veya yanakları yumru değildi.
Kaşlarının arası açık fakat birbirine yakındı. Çatık kaşlı değildi. İki kaşının arasında kızgınlık anında kabaran bir damar vardı.
Uzun kirpikli, kara ve büyükçe gözlüydü. Gözlerinin akında hafif kırmızılık vardı.
Rengi beyaz ve parlaktı. Fakat ne kireç gibi beyaz ne de kara yağız ikisinin ortası gül rengine meyleden bir beyazlıktı. Yüzü nûrânî, berrak olup parıldardı.
Dişleri inci gibi zarif ve parıltılı olup konuşurken ön dişlerinden adeta nur saçılırdı. Gülerken mübarek ağzı sanki güzel şimşekler saçar gibi pırıltılarla açılırdı.
Saçları ne kıvırcık ne düz idi. Saçlarını uzattığında kulak memelerini geçerdi.
Sakalı sık ve tamdı. Uzun olmayıp bir tutamdan fazlasını alırdı. Âlem-i bekaya göç ettiklerinde saçı ve sakalı yeni ağarmaya başlamış başında ve sakalında yirmi kadar beyaz kıl vardı.
Vücudu temiz, kokusu güzeldi. Koku sürünsün sürünmesin teni ve teri en güzel kokulardan güzel kokardı. Biri onunla musafaha etse bütün gün onun kokusunu hissederdi.
Mubarek eliyle bir çocuğun başını okşasa, o çocuk diğer çocukların arasında kendisindeki kokuyla okşandığı bilinirdi.
Doğduğunda da temiz ve güzel olup sünnetli ve göbeği kesik doğmuştu.
SÎRETİ(Yaşayışı):
Hisleri fevkalade güçlüydü. Çok uzaklardan işitir ve kimsenin göremeyeceği yerden görürdü.
Her hareketi orta ölçülüydü. Bir yere gideceği zaman acele ederek veya sağa sola meylederek değil tam bir vakar ile gider, giderken de süratli ve sakin bir şekilde giderdi. Yürürken de bu sakin yürüyüşüne rağmen yanındakiler süratli yürümelerine rağmen geride kalırlardı.
Yüzünde nûr ve yüz güzelliği, sözünde akıcılık ve hoşluk, lisanında düzgünlük ve genişlik, beyanında/açıklamasında ise fevkalade kusursuz ifade vardı. Sözleri beyhude olmayıp her kelamı hikmet ve nasihat idi. Söz söylerken herkesin akıl ve idrakini gözetirdi.
Haşin ve öfkeli değil yumuşak huylu ve mütevazi olup aynı zamanda heybet ve vakarlı idi. Gülmesi genellikle tebessüm şeklinde olurdu. Onu ansızın gören kişi heybetine kapılırdı. Onunla yakınlık ve sohbet eden kişi ise ona adeta tüm gönlüyle aşık olur ve onun seveni olur çıkardı.
Fazilet ehline derecesine göre hürmet/saygı gösterirdi. Akrabalarına çok ikramda bulunurdu fakat onları kendilerinden faziletli kişilerin üztüne çıkarmazdı. Ehl-i beytine ve ashabına güzel muamele ettiği gibi tüm diğer insanlara da arkadaşça ve güzelce ikramda bulunurdu.
Hizmetkârlarını hoş tutardı, kendi ne yer ve giyerse onlara da yedirip giydirirdi.
Eli açık ve cömert, şefkatli ve merhametli, cesur ve yumuşak huylu idi.
Ahd ve va’dinde durup sözüne sadık idi.
Ahlak güzelliği ve zekâ bakımından tüm insanlardan üstün olup her türlü övgü ve yüceltmeye layık idi.
Hâsılı yaradılışı güzel, yaşayışı mükemmel olup benzeri yaratılmamış saadetli ve mübarek vücutlu idi.
Allâhumme salli aleyhi ve alâ âlihî ve ashâbihî ecmaîn.
Bu hilye kısas-ı enbiya’dan hülâsâ olunmuştur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder