-->

24 Ekim 2012 Çarşamba

Kurbanız-İslami Sohbet

Cenâb-ı Hak, İbrahim Aleyhisselâmı imtihana tâbi tutmuştu.
Ve imtihanı kazandı.
İsmail Aleyhisselâm bu imtihanın ‘kurbanı’ idi.
O da imtihanı kazandı.
Kurban bizlere vacip olmuştu.
Cenâb-ı Hak buyurdu:
“Kestiğiniz kurbanların ne etleri, ne de kanları Allah’a ulaşacak değildir; Allah’a ulaşacak olan, ancak sizin takvanızdır.” (Hac Sûresi: 22/37)
İslâm âlemi işte bu emre uydu.
Asırlarca bu kudsî ibadet büyük bir zevk ve şevk içinde yapılır hâle geldi.
Zamanın hükümdarı, Hacı Bayramı Velî Hazretlerinin çokça bulunan müridlerinden endişe edince, yetkililer bu velî zata şikâyet için geldiler.
O da:
“Niçin endişe ediyorsunuz, benim sadece bir buçuk müridim var.” dedi.
Bunu fiilen göstermek için de bir çadır kurdu; binlerce müridini bu çadır önünde topladı ve çadır içerisinde bir koyun kesti, kanı çadırından dışarı çıktı.
“Kim gelirse keseceğim ve cennete göndereceğim” dedi.
Bu hâli görenler dehşete kapıldı.
Bir erkek, bir de kadın müridi gittiler ve: “Başımız feda olsun” dediler.
Diğer müridleri dağıldılar.
Hacı Bayramı Velî Hazretleri:
“İşte gördünüz, benim müridlerim bu kadar.”
İtimat ve bağlılık işte budur.
Kurban dersleri bize bunu öğretti.
Feragat ve fedakârlığı,
Azîmet ve kararlılığı,
Eğilmemeyi ve bükülmemeyi,
Aldatmamayı ve aldanmamayı,
Sebat ve metaneti,
Geçici rüzgârlara karşı savrulmamayı,
Bağlılık ve itimadı,
Vacipleri ve sünnetleri,
Farzları ve şaşmaz esasları,
Mecâzî aşklara mağlûp olmamayı,
Prensiplerden vazgeçmemeyi,
Maddî menfaatlerin zebunu olmamayı,
Zamana uymayı değil zamanları kuşatan hakikatlerden vazgeçmemeyi,
Muhabbetleri yerinde sarf etmeyi,
Musîbetlere aldırmamayı,
Felâketlerde kendini yıkıp yırtmamayı,
Kader kaleminin zarif çizgisine boyun eğmeyi,
Kardeşlerinden gelenlere sabretmeyi öğretti bize kurban.
Ve “Kurban olam kalem tutan ellere, / Kâtip halim yaz yare böyle” denildi.
O zaman her insanın hasletlerini kurban ettiği şeyler ortaya çıktı.
Kimi ise bu kurbanlıkları murdar etti.
Tıpkı besmelesiz kesilen kurbanlar gibi.
Hayatı, gençliği, ihtiyarlığı pis emeller uğruna harcayanları gördükçe insanlığımızdan utandık.
Değer mi be kardeşim?
Bu yolun neresindeyiz?
Bu dumanlı kasvet, bu hicranlı hayat halleri ne zaman sona erecek?
Her pişmanlık ve tevbenin zamanını ertelemek neyin nesi?
İşte hayatlar bu kurbanlıklar üzerine yazıldı.
Hastahanelerin feryatlarından,
Meyhanelerin efkârlarından,
Hapishanelerin insanı yakan uzun havalarından,
Kabristanların sessiz nasihatlerinden,
Her musîbette dizlerini dövenlerden ve çevresindekileri ağlatanlardan,
Hakikat uğruna hayatını heder etmeyenlerden,
Eşyaya ve mala köle olanlardan,
Paranın aşığı olanlardan,
Hizmeti ikinci, üçüncü ve dördüncü plana atanlardan,
Bir hizmet sunulduğu zaman mazeret üretenlerden,
Şefkat, hatta zecir tokatlarına aldırmayanlara kadar.
Bu dehşetli zamanın seyline kapılıp giden bizler…
Bu olaylar bize bir ders vermeli.
Bizler kurbanlık hallerimiz ile rızaya ulaşabiliriz.
Bunu bir meziyet ve üstünlük saymadan, hatta yaptıklarımızı unutarak, sırf emredildiği için yapmak...
O’nu sevmek,
O’nun namına sevmek,
O’nun namına nefret etmek,
Dilinden çok hallerini konuşturmak,
Kimseden bir şey beklememek, bizleri arzu ettiğimiz güzelliklere ulaştıracaktır.
Kurban işte budur.
Kurban bir mertliktir.
Tereddütsüz fedâ etmektir.
Yavrusuna kurban olan anneler,
Evlâdına her şeyi feda eden babalar,
Torununa karşı çocuklaşan dedeler…
Daha neler söylemek gerekir bilemiyorum?
Her an bir kurbanlık halleri yaşıyoruz.
Tıpkı söğüt dalının iki dalı gibi.
Biri murdarlık kurbanlar, diğeri besmele ile başlayan kurbanlık haller…
Sevgili anneler! Sevginizi ve şefkatinizi yanlış haller ile kurban etmeyin.
Kahraman babalar! Evlâtlarınızı canavarların bitmek bilmeyen iştahlarına kurban etmeyin.
Ve gençler! Sonunda dizinizi dövecek tutum ve davranışlara hasletlerinizi kurban etmeyin.
Ve iş, mekân ve makam sahipleri! Hayatınızı iman ile hayatlandırın.
Sizlerin fedakârlığı yeni yeni istidat çiçeklerinin açmasına vesile olacaktır.
Bunlar hepsi bir imtihanın yapraklarıdır.
Yetkililer, etkililer, idareciler, siyasetçiler, ilim adamları ve Nur Talebeleri…
Omuzumuzdaki yükün ne kadar ağır olduğunu sakın unutmayalım.
Maddî ve manevî kurbanlık hallerimiz Rahmet-i İlâhiyeyi celbedecektir.
Her şey şu kurbanlık hallerimizle ilgilidir.
“Anam babam sana feda olsun ya Resûlullah” diyen sahabelerin mesleğini, meslek olarak kabul ettik.
Onlardaki kurbanlık halleri hep hayır ile yâd ettik.
Vatan savunmasında hayatını feda edenler, çocuğunu doğururken vefat eden anneler, yemeyip yedirenler.
Elindekileri yanındakiler ile paylaşanlar…
“Benim şimdiki talebelerim, eski talebelerimden daha fedakârdır. Onlar savaşarak, bir anda canlarını vererek şehit oldular, şimdiki talebelerim ise hayatlarını feda ediyorlar” demişti Bediüzzaman.
Bu halleri hayatımızın daimî bayramları yapabiliriz.
Kurbanınız mübarek olsun.

 

dini sohbet,dini sohbet odaları,dini chat,dini sohbetler,dinisohbet,dinichat,dini sohbet siteleri,islami sohbet,nur sohbet,nur chat,seviyeli sohbet,muhabbet,nur sohbet odalari,nur chat odalari

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Blogger tarafından desteklenmektedir.